Hazan Olursun

İnanma her bahara, bir gün hazan olursun,
Gül yüzlü çehrelerde solar, sızan olursun.
"Ben yıkılmam" dedikçe gururun dehlizinde,
Kendi mezar taşını kendin kazan olursun.

Derya sandığın damla boğar da hislerini,
Zaman sessizce siler en derin izlerini.
Zirvedeyim sanırken yumup da gözlerini,
Bir anlık fırtınayla dibe vuran olursun.

Safi bir niyet yetmez bu ömür pazarında,
Kavrulan yürekler var sevdanın nazarında.
Kaderin çizgileri silinmez yazarında,
Hükmü ilahi ile baştan yazan olursun.

Ne taht kalır ne saray, her şey döner aslına,
Uymaya gör dünyanın o vefasız hatrına.
Aldanıp da kalbinin şu beyhude aşkına,
Kendi hikâyesinde aklı bozan olursun.