Kafedeki Kız

Seni her gördüğümde eriyor, bitiyorum,

"Git konuş" desem bile sessizce yitiyorum.

Pencerenin ardında ya bahar yoksa diye,

Sırf seni görmek için bu yoldan gitmiyorum.

Kahveni yudumlarken gözüm dalar derine,

Her gün yarım kalıyor, bakmıyorsun serine.

Gecenin sessizliği sinmiş kara kaşına,

Çekirdek rengi tenin bedel dünya malına.

Zamanı esir alan bakışın esrarengiz,

Bir büyü deryası bu, içinde kaldık sessiz.

"Merhaba" demek için can atıyor bu yürek,

Seninle aynı masada bir kahve içmek gerek.

Hayatında biri var mı, inan hiç bilmiyorum,

Umutla, hasretinle her gün seni gözlüyorum.

Yüreğimin içinde gizli bir sızısın sen,

Senden habersiz atan kalbimin hırsızısın sen.

Dört yapraklı yoncamı arar gibi beklerim,

Sensiz geçen günlere yeni dertler eklerim.