SESSİZ BAHÇE

Sırtımda gökyüzü,

elimde kitaplar,

kalbimde uğur böcekleri…

Kanat çırpıyorlar
derinlerde.

Oldu sonunda.
Oldu, oldu…

Buldum
dingin bir bahçe.

Yapıyorum ruhumun
bilgelik dansını.

Elimde kitaplar,
sırtımda gökyüzü.

Yürüyorum
bilgelik yolunda.

Bilgeler acı çeker, derler.
Bu sefer tatlı acı
şeker tadında

Yoluma ışık tutuyor
uğur böcekleri.

Yıldızlar parlıyor.
Filozoflar
bana göz kırpıyor.

Tanrım…
Bu nasıl güzel bir bahçe!

Her yeri basmış
uğur böcekleri.

Kanatlarını açmışlar bana,
aşkla.

Filozofları almış yürürken,
sarmış her yanımı
kırmızı kanatlar.

Rüyası uğur böcekleri
kurmuş
bilgelik hamağını.

Kanatlarında siyah benekler,
taşımışlar hamağa
yıldızları.

Ve huzur…

Ne güzel şeysin.

Işıklar içinde uyuyun
yaşarken.

Elimde kitaplar,
kalbimde uğur böcekleri.

Ruhumun bulduğu
sessiz bahçe…

Uğur böcekleri,
neredeydiniz?

Siz, bayım,
bahçeme hoş geldiniz.

Şimdi gökyüzü sırtımda değil,
içimde.