Bereket versin

      Bereket versin 

 Burhaniye’nin çok eski yıllarda bir hikaye .Emekle sulanan toprak, sabırla hasat edilen bereketin en güzel hikâyesini yazar. 

 1970 yıllarında  Burhaniye de bir çiftçi tarlasına tütün ekmekte. Ve bu tütünden gelen para ile evini geçindirmektedir.Bir gün oğlu Ömer babasını ziyarete gelir. Babası tarlada tütün toplayacağım derken ,terler içinde kalmıştır.

Ömer: Baba! Çok yoruyorsun kendini az dinlen !

Zekeriya bey: Oğlum ! Ben alın teri, sabır olmadan bereketinde olmayacağını bilirim. Bugün biz yorulalım Allah'ta bereketini versin.

 Babasının sözünden sonra toparlanıp eve döner.Evde annesi komşusu ile konuşurken, Ömer'in dikkatini çekmiştir bu konuşma o zamana kadar hasat nedir bilmiyordu. İçinden de düşünüyordu. Hasat olsun elimiz bollaşır ne demektir. 

 Aradan geçen bir hafta sonra tütünler toplanmış ve satılmıştı. Ömer o gün babasının yanından ayrılmadı.

Tütün yapraklarını tek tek toplarken avuçlarının nasırlandığını, sırtına vuran güneşin sabrı öğrettiğini fark etti. Akşamüstü satılan tütünün parası sayılırken Zekeriya Bey’in yorgun yüzünde derin bir gülümseme belirdi.Ömer o an anladı bereket yalnızca ambara dolan para değil, alın teriyle sabrın buluştuğu yerde insanın yüreğine düşen huzurdu. Burhaniye’de tütün hasadı biterken o eski tarlalardan geriye bu ders kaldı. Toprak emeği, sabır bereketi, insan umudu unutmadıkça hasat hiç bitmez.

Bereket versin.