Şifa Olmak İstiyorsun…

Şifa olmak istiyorsun ama geri adım atıyorsun.

Yaptığın her şey sana yetmiyor. Kendini yetersiz hissediyorsun. Kendine yetemediğini düşündükçe “Ben kendime yetemezken başkasına nasıl şifa olabilirim?” diye soruyorsun.

Peki, şifayı şifa vereceğin kişiden de alabileceğini biliyor musun?

Belki de şifa iki insanın birbirine dokunduğu yerde çiçek açar ve tohumunu serper her tarafa.

Koyduğun sınırın farkında mısın?

Kendine yönelttiğin yargılar, sana gelecek olana da birer barikat oluyor olabilir mi?

Bırak artık…

İçinden geleni, akışın önündeki engelleri fark et. Kendini fark et.

Akışın önündeki taşları, kumları… Her ne varsa neden bu kadar kafana takıyorsun?

Su akacak. Yolunu bulacak.

Engel dediğin taşlar zamanla aşınacak. Kumlar, olması gereken yere ulaşacak.

Sen çok değerlisin.

Öyle değerlisin ki hayatın içindesin.

Deneyim yaşamak, kendini fark etmek, farkındalığa kavuşmak için buradasın.

Sen ne taşsın, ne toprak, ne kuru bir yaprak.

Sen; yaptığın, düşündüğün, hayal ettiğin, varsaydığın , kabul ettiğin ve inandığın her şeyle kendi deneyimini şekillendiriyorsun.

Sen özgür iradesin.

Sen bir ve teksin.

Sen, Yaradan’ ın var ettiği nice güzellikten birisin.

Ve sende varolan nice güzelliği henüz keşfetmedin.

İçindeki, bedenindeki , ruhundaki güzelliklerden sadece birini fark et.

Kendine bu kez yargılamadan bak.

Aslında ne zenginsin…